Σήμερα είναι μια μέρα εγρήγορσης για ένα μεγάλο πρόβλημα.
Σήμερα είναι η μέρα κατά του ιού του Aids. Και η μέρα αυτή είναι η 1η Δεκεμβρίου.
Μακάρι να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε όλα αυτά που χρειάζεται για να περιοριστεί το φαινόμενο.

Σας αφήνω με το τραγούδι από μια ταινία που περνά πολλά μηνύματα.


Έρχεται ξανά αυτή η λαμπερή και ταυτόχρονα σκοτεινή στιγμή. Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν πήγα σε καμιά πορεία την εν λόγω ημέρα. Άλλα οπότε περνώ από αυτή την πύλη κάτι νιώθω και πιστεύω ότι είναι σημάδι καλό αυτό.

Είναι περιττό να το πω άλλα θα το πω ότι αυτή η στιγμή της Ελλάδας ήταν κάτι μοναδικό και λαμπρό γιατί η νέοι της εποχής παρέσυραν όλη την Αθηνά να μαζευτεί έξω από το πολυτεχνείο και να ξεπεραστεί ο φόβος και η ψευτιά.

Ταυτόχρονα είναι η πιο σκοτεινή γιατί σκοτωθήκαν τόσοι άνθρωποι που απλώς ζητούσαν τα αυτονόητα “Ψωμί Παιδεία Ελευθερία”.

Εγώ πιστεύω πώς ήταν μια επανάσταση ραδιοφωνική (Τεχνολογική) που αντιδρούσε μπαίνοντας σε κάθε νοικοκυριό. Φωνές χαρακτηριστικές που με το πάθος και την ένταση έσπαγαν το ψύχος.

Η επέτειος αυτή πέρασε από διαφορές φάσεις. Άλλοτε λαμπρές και άλλοτε σκοτεινές. Αυτό που μένει τα τελευταία χρονιά είναι οι σκοτεινές.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο ελληνικός λαός κατάφερε ή μάλλον επέτρεψε μια τόσο λαμπρή στιγμή, μια στιγμή αυτοθυσίας να την μετατρέψουν κάποιοι σε σύμβολο του φασισμού και της τρομοκρατίας.


Lost & Found

11Νοέ.09

Είχα γράψει και παλιότερα για της μικρές λεπτομέρειες ή ακόμη και για ολόκληρες πλατείες που δεν βλέπουμε. Περνάμε με τόση φούρια και άγχος με αποτέλεσμα να μην βλέπουμε γύρο μας τίποτα. Έτσι συμβαίνει και όταν οδηγούμε. Έχω βρει κάποια όμορφα μέρη που είναι εντυπωσιακά. Άλλα για να το κάνεις αυτό θα πρέπει να δώσει κάποιος χρόνο.

Άλλα ο χρόνος είναι χρήμα και το επιλεγούμε. Με αποτέλεσμα να χάνουμε επαφή με παιδιά, οικογένεια, συγγενείς και φίλους.

Η ζωή μας είναι αντιφατική και θα πρέπει να το αλλάξουμε αυτό.

Είναι στιγμή να βρούμε τα χαμένα συναισθήματα. Τον χαμένο χρόνο.


Η καινούρια ταινία του Παντελή Βούλγαρη διαδραματίζετε στο τέλος του εμφυλίου πολέμου το 1949. Είναι μια ταινία που περιγράφει της καθημερινές μάχες ανάμεσα στους αντάρτες και τον τακτικό στρατό στα βουνά της Μακεδονίας. Είναι μια καλή παραγωγή που αναδεικνύει τον παραλογισμό της εποχής εκείνης. Αναφέρει δε ότι κατά τους βαλκανικούς πολέμους, τον πόλεμο στην μικρά Ασία και τον δεύτερο παγκόσμιο οι συνολικές απώλειες ήταν όσες είχαμε και στον εμφύλιο. Ο συνολικός αριθμός ήταν 70.000. Η καταστροφή ήταν τεραστία. Πολλούς αυτή η ταινία θα τους αγγίξει και θα τους δείξει πράγματα που δεν μάθαμε πότε στο σχολείο. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι κάτι λείπει στην ταινία. Οι σκηνές της μάχης δεν φαινόντουσαν ρεαλιστικές και τους έλειπε η θεατρικότητα. Υπήρχε μια προσπάθεια να υπάρχουν κάποιες ωμές σκηνές άλλα και πάλι κάτι έλειπε. Η επιλογή τον ηθοποιών ήταν πολύ καλή. Ο Θανάσης βέγγος έκανε την εμφάνιση του σε μια σκηνή που ήταν αρκετά δυνατή. Είναι μια καλή ταινία που φωτίζει ένα πολύ σκοτεινό και μαύρο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας.


ZZ TOP

25Οκτ.09

Χθες ήταν μια υπέροχη βράδια παρά την βροχή και την υγρασία. Σε ένα κατάμεστο στάδιο έπαιξαν οι ZZ Top για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ένα κλασικό συγκρότημα του νότου με υπεροχές blues μελωδίες και απλό σχήμα. Είναι ένας drummer ένας κιθαρίστας και ένα μπάσο. Τόσο απλό άλλα ταυτόχρονα τόσο υπερέχω και πλούσιο σε ήχο. Έπαιξαν με τον κόσμο και παρουσίασαν όλα τα γνωστά τους κομμάτια. Πραγματικά έφυγαν τα πάντα από την σκέψη μου και άδειασα από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Μακάρι να έχουμε τέτοιες συναυλίες πιο συχνά.

Από θέμα ήχου και οργάνωσης υπήρχαν κάποια προβλήματα άλλα ξεπεράστηκα και δεν ήταν τόσο έντονα έτσι ώστε να μου χαλάσουν την βάρδια.

Την συναυλία την άνοιξαν οι Skelters από την Θεσσαλονίκη. Έπαιξαν πολύ ωραία και αυτοί.

Μέχρι την επόμενη συναυλία σας αφήνω με το La Grange.


Απέδρασα…

18Οκτ.09

Κάθομαι στην δερματίνη καρέκλα και ακούω μουσική. Επέλεξα τραγούδια ακουστικά χωρίς ηλεκτρικό ήχο. Καθαρές μελωδίες και όμορφες χροιές από μελωδικές φωνές. Μελωδίες που με ταξιδεύουν σε μέρη που φαντάζουν φανταστικά άλλα είναι πραγματικά. Μπορώ να πω ότι αυτή η πόλη με σκοτώνει και σβήνει της αναμνήσεις από την φύση. Το μέταλλο και το μπετόν αντικαθιστούν το ξύλο και την πέτρα. Είμαι άνθρωπος της τεχνολογίας και άυλων ενίων. Όμως όλα υπάρχουν χωρίς σκέψη και προσπάθεια.

Σήμερα από την πόλη απέδρασα και βρέθηκα στην φύση. Ανατρέπω την κατάσταση και γεμίζω τους τοίχους του μυαλού μου με χρώματα της φύσης και ας είμαι μακριά…………


Βρέχει

15Οκτ.09

Σήμερα βρέχει και συννεφιασμένες σκέψεις τριγυρίζουν. Μια κουρτίνα από πάχνη ορθώνετε και με οδηγεί…… Σήμερα νιώθω χαμένος. Θέλω κάποιον δίπλα μου άλλα…